Opruim tips

Een universele regel is: wat erin komt, gaat er ook weer uit. Adem in, adem uit. Voedsel in, euh..voedsel er – in een andere vorm – weer uit. ’s Avonds mijn bed in, ‘s morgens weer verfrist eruit. Er zijn een paar uitzonderingen op die regel. Zoals die paar oude maar superfijne schoenen of die oude knuffelbeer op zolder, die mogen nooit weg! Dit stukje gaat over hoe ik opruim, zelfs weggooi en toch ook oude spullen blijf bewaren.

Er kleven herinneringen aan die paar oude schoenen, de lieve knuffel, een kapot kopje of een stapel boeken. Die herinnering en bijbehorende emotie kan het heel moeilijk maken om iets weg te doen. Zelfs als die fijne oude schoenen eigenlijk lek zijn, de lieve knuffel van ellende uit elkaar valt, het kopje verweest is en de (groeiende) boekenstapel de achterdeur blokkeert.

Souvenir

Een opruim-coach hoorde ik een keer zeggen dat je herinnering niet vast zit aan een ding. Met andere woorden; die specifieke herinnering leeft ook wel in je verder zonder hulp van een bepaalde voorwerp. Maar, denk ik dan, stel dat een bepaalde herinnering wel degelijk een trigger of souvenir nodig heeft om weer naar boven te komen? Hmm.. ligt het dan aan de magere indruk van de herinnering zelf of ben ik bang dat ik het ga vergeten? Hoewel.. de echt belangrijke herinneringen vergeet ik niet. Wat ook kan – zegt weer een andere opruim-coach – is dat je een foto maakt van het object wat die herinnering oproept. Dan hoef je bijvoorbeeld die grote muffe bankstel niet te bewaren om te kunnen herinneren hoe gezellig sommige visite was, je hebt dan nog altijd de foto (en hopelijk weer nieuwe visite op de nieuwe bank).

Stapels

Wat mij helpt om orde in de (bewaar en opspaar-) chaos te krijgen, is door spullen als het ware te verdelen over drie ‘stapels’.

  1. De eerste stapel is de ‘Echt-Houden-van-Stapel‘. Die voorwerpen blijven, want het is een geliefd voorwerp of kledingstuk. Of het is gewoon bruikbaar.
  2. De tweede stapel is de ‘Echt-Weg-Stapel‘. Deze dingen mogen echt (echt!) weg en hadden ook al veel eerder weg gemogen. Want ze zijn vies of stuk of onbruikbaar en zonder (sterk) emotionele waarde. Dan mag dat stukke theekopje toch op deze stapel, want ik heb er echt niets meer aan (en ik heb er nog 5 gave exemplaren van).
  3. De derde stapel is de lastigste: de ‘Grote-Twijfel-Stapel‘. Dit is een gedoogzone voor spullen die eigenlijk wel weg mogen.. Maar nog niet weg kunnen vanwege emotionele plak. Onder het mom van: ‘Die extra tweede haarborstel uit Spanje is handig ingeval ik de andere twee borstels niet meer kan vinden’.. De spullen op deze ‘stapel’ keur ik een dag/maand/jaar later weer, net hoe groot de noodzaak om de boel op te ruimen is.

Nog twee tips

Wat ook helpt bij opruimen is wanneer ik spullen wegGEEF in plaats van wegGOOI. Weggooien is zo definitief en respectloos. Het is zo veel fijner dat door mijn opruimwoede een ander mens blij te maken is. Geef overtollige spullen weg via een weg-geef-hoek op Facebook of breng het naar de plaatselijke kringloop. Dat lucht op en geeft een nuttig goed gevoel.

En oh ja! Krijg je last van de opruimkriebels, ga dan rustig te werk. Het hoeft niet allemaal meteen binnen een dag uitgeplozen, opgeruimd en weg te zijn. Zo veel (emotionele) beslissingen en keuzes kan mijn brein in elk geval niet in een keer aan. Begin met eens per week een kast of kamer uit te spitten. Of neem elke dag een la onder handen. Na een maand of een kwartaal sta jij bekend om je opgeruimde huis en leven. Ik wens jou en mezelf veel succes!

Links

Weggeefhoek Westfriesland

Ontrommelcoach Mascha Lapien

ps.

Opruimen..het blijft lastig hoor. Van de week kon ik een doos met oude schoenpoets-middelen niet wegdoen, weggooien of weggeven. De blikjes en de tubetjes herinnerden mij te veel aan mijn vader die zijn schoenen ermee poetste. Mijn emotie fluisterde mijn ratio nog dringend toe: ‘Sommige smeersels zijn nog best bruikbaar hoor’. Dus ‘hup’ door naar stapel 1. En het is maar een klein doosje..

Lisbeth van Lintel help