De tekenles

Afgelopen week heb ik een ‘avondactiviteit’ verzorgd tijdens een vakantieweek van natuurliefhebbers. Ik ging ervanuit dat er zo’n man of 5 wel geïnteresseerd zou zijn in een avondje gezellig samen tekenen en schilderen. Het wat niet mijn bedoeling om echt ‘les’ geven. Maar uiteindelijk werd het toch een workshop. Mijn eerste echte officiële tekenles. Ik ben er nog steeds een beetje verbaasd over hoe leuk men het vond. En ik ook!

Zwemmen

De intekenlijst vulde zich al snel op met 10 inschrijvingen. Dan maar ruimte maken voor 5 erbij. Ook dat liep snel vol. O.K. dan de twintig aan tikken en toen was het echt VOL. Op mijn verzoek had men al takjes, bladeren, foto’s en bloemen verzameld om na te tekenen. In twee rijen van 10 zat ‘mijn’ klas te wachten. Ik schraapte mijn keel en ging van start.. Ik begon met de vraag wie er vroeger als kind gezwommen had. En wie dat nog steeds deed. Iedereen stak zijn hand op. Daarna vroeg ik wie er als kind getekend had, en wie dat nog steeds deed. Veel vingers gingen naar beneden. ‘Waarom’, vroeg ik? ‘Omdat’, zo zei iemand, ‘je een diploma krijgt voor zwemmen en niet voor tekenen’. Daar zit wel wat in.

Maar aan de andere kant, dat zwemdiploma is al weer van jaren geleden. Tijdens het zwemmen denk je niet: ‘Zwem ik wel nog steeds netjes met een schoolslag? Of lachen anderen mij uit omdat ik als een hondje zwem?’ Nee, we zwemmen omdat we het leuk vinden en maken ons verder niet druk. Zo zou het ook met tekenen moeten zijn. Tekenen doe je voor jezelf omdat je het fijn vindt. Maar als je denkt dat je niet kan tekenen (doordat je jezelf vergelijkt met een ander).. dan vind je het  niet meer leuk en stopt het tekenen. Jammer!

Zeepkist

Wat ik die avond in anderhalf uur wilde overbrengen was het volgende:

  • Je hoeft geen kunstenaar te zijn om te kunnen (genieten van) tekenen.
  • Zoals alles beter gaat door het te oefenen, is dat zeker het geval met tekenen.
  • Ben je met tekenen gestopt als kind, verwacht dan niet dat je nu als een 40-jarige tekent. Nee, je tekent nog steeds als een kind. Je begint waar je gestopt bent. En dat geeft helemaal niets, zie het tekenen als een oefening. Dat maakt het minder spannend.
  • Wat is mooi? Als Picasso, Van Gogh en Rembrandt hier aan tafel zouden zitten, zouden ze allemaal in hun eigen stijl tekenen.
  • Teken niet wat je denkt te zien. Kijk echt naar wat je (na)tekent en check het met wat je op papier zet.
  • Oefen, teken en geniet.

Tips

En dit waren de tips &tricks die ik deelde:

  • Begin met een schets.
  • Zet lijnen die goed gelukt zijn dikker aan.
  • Gebruik geen gum, want dat verstoord een vloeiende lijn en helpt je niet om ‘beter’ te worden in het tekenen.
  • Fouten maken mag. Een fout kan zelfs een cadeautje zijn. Iets waar je anders nooit zou zijn opgekomen. Het kan een tekening speelser maken.
  • Een tekening hoeft niet precies te lijken, daarvoor hebben we een fototoestel.
  • Kijk ook naar de ‘witruimte’. Dat wat je niet tekent, het kan je helpen om verhoudingen en afmetingen beter op papier te krijgen.

Vooraf had ik nog drie voorbeelden getekend. Een schets, een uitgewerkte schets en een ingevulde schets met waterverf. Niet gek toch?

Lisbeth van Lintel tekenles

Na afloop heb ik positief commentaar op de tekeningen gegeven. Niet van ‘Oh! Wat mooi getekend’ (waarde-oordeel). Maar meer in de trant van ‘Wat een mooie kleuren heb je gemengd’ of ‘Leuk dat je dat er nog hebt bijgetekend’.

De volgende vraag werd mij nog gesteld: ‘Geef je vaker workshops?’ Nee, maar wie weet.. Ik vond het wel erg leuk om te doen. En hopelijk is Nederland weer wat tekenaars rijker 🙂

Op deze foto is te zien hoe ik nog even snel de ‘les’ aan het voorbereiden ben.

Lisbeth van Lintel voorbereiding