De natuur in

Januari – Alles wat vorig jaar is afgerond, start deze maand gewoon opnieuw. Hoezo een nieuw begin? Toch is januari een mooie maand om even een pas op de plaats te maken. Ik merk zelf dat ik wat meer behoefte heb aan rust. En waar vind je rust? Lekker buiten in de natuur. En als er buiten weinig ‘natuur’ is, dan maak je die binnen.

Kamerplanten

In een tuincentrum-folder stond de volgende actie:

Koop 25 euro aan kamerplanten
en krijg het boek ‘het Plantenlab’ van Judith Baehner gratis!

Nu heb ik al (te) veel kamerplanten en ik hoef niet nog een plant, maar ik heb wel interesse in dat boek. Gelukkig is het ook te koop via bol voor 15 euro. Een dag later zat ik met het Plantenlab op schoot. Het boek heeft een mooie cover, de onderwerpen zijn divers en inspirerend. Alleen heb ik het twee dagen later weer terug gestuurd. Waarom? De grote afknapper was het lettertype > De stokjes of verticale lijnen zijn dikker dan de horizontale lijnen van de letters. Alsof ik door de stokjes het verhaal niet meer zag. Jammer!

Paradijs

Op zoek naar boeken over kamerplanten kwam ik in de bieb dit nieuwe boek tegen: Paradijs in de polder: ontdek wat landschap je vertelt door Arita Yolande Baaijens. Ik heb jaren geleden een lezing van mevrouw Baaijens bijgewoond. Ze sprak vol enthousiasme over kamelen en haar liefde voor de woestijn. Nu lees ik dat de woestijn haar niet meer trekt en dat Arita andere streken is gaan ontdekken. Tijdens die ontdekkingsreizen kwam het tot een botsing tussen wetenschap en (bij)geloof in natuurgeesten. Het eerste deel van het boek ‘Paradijs in de polder’ gaat over die botsing. Het tweede deel legt – aan de hand van oefeningen- uit hoe je in Nederland (weer) contact kunt maken met de natuur. Graag had ik wat meer over de worsteling tussen twee denkbeelden gelezen en haar eigen ervaringen in Nederland. Maar Arita weet het wel boeiend te vertellen.

Bosbad

Tegelijkertijd met het boek van Arita leende ik twee boeken over ‘Shinrin Yoku’. In de jaren 80 van de vorige eeuw startte de Japanse overheid met het promoten van bossen als remedie tegen werkstress. Twee vliegen in een klap: 1. minder werknemers in de ziektewet en 2. meer bezoekers in de vele staatsbossen dat Japan rijk is. Het begrip Shinrin Yoku of Bosbaden was geboren.

(Ik heb ooit via Google Earth in Japan een wandeling gemaakt langs lange grauwe straten – ik werd er treurig van. Blijkbaar heb ik niet goed gemikt en de staatsbossen gemist.)

Ook bij de ‘Shinrin Yoku’ boeken horen oefeningen die je in de natuur kunt doen. Een bosbad nemen is namelijk heel iets anders dan een boswandeling. Zo lees ik dat je rustig en op uitnodiging contact kunt maken met het bos en daar horen oefeningen bij.

boeken

Door de bomen..

Bos als therapie juich ik toe! Ook ik voel me thuis en tot rust komen in een bos. En zal ik je eens wat vertellen? Als klein meisje knuffelde ik met regelmaat ‘mijn’ conifeer. Of de boom mij uitnodigde om dit te doen, dat weet ik niet, maar het voelde wel goed.

Ga ik nu op de Shinrin Yoku toer? Nee.. Ik word kriegelig van het lezen van zinnetjes als deze:

Vraag aan het bos of zij (of hij als dat beter voelt) je welkom wil heten voor een bad in het bos. [..]
Vraag dan om bescherming op je pad. [..] het voorkomen van een teek of insectenbeten,
het afwenden van bliksemschichten, vallende takken en om je algemeen veilig en geborgen te voelen
..”.

(Fragment uit ‘Het kleine Shinrin-Yoku boek’ – Natascha Boudewijn).

Ik wil het bos best zien als een wezen, maar niet als een soort godheid. Bosbaden is bedacht door een Japanse jaren-80 ambtenaar, niet door een boeddhistische monnik. No offence..

Maar wacht even.. In het boek ‘Shinrin Yoku, de helende kracht van bosbaden’ (- Annette Lavrijsen) valt te lezen dat de bedenkers ervan zich:

…‘beriepen [..] op het eeuwenoude geloof in de helende kracht van het bos..’.

Verering van de natuur en het latere boeddhisme en shintoïsme spelen dus zeker een rol. Het gevolg: net als bij de letters van het kamerplantenboek, word ik nu te veel afgeleid door de drager van de boodschap om het idee van bosbaden echt te kunnen waarderen. Wat nu? Vrees niet, ik heb een idee:

  1. Informatie over kamerplanten > het internet, een schat aan informatie!
  2. Meer rust > minder internet en meer kijken naar mijn kamerplanten.
  3. Natuur > Lekker het bos in, al fietsend, wandelend en stappend, genieten van het zijn.

Lijkt mij een goed plan.

Meer info

Arita Baaijens 

Shinrin Yoku site van Natascha Boudewijn

Toegift..

Ergens in de herfst van 2016 schreef ik deze brief:

Mooi bos,

Hoe gaat het met je bomen? Ik denk best vaak aan de keren dat ik bij je was.
Ik heb veel gehad aan je rust en fijne doorkijkjes.

Misschien weet je nog wie ik ben.
Vroeger als kind had ik nog een beetje moeite met je. Vooral de donkere dennenbomen-stukjes-bos vond ik spannend. En je was ook zo groot en ik was bang om te verdwalen.

Maar nu droom ik zelfs dat ik ronddwaal in je. En dan ben ik niet bang.
Nee, ik voel me geborgen.
Ik mis je best wel. Hier waar ik woon, ben jij verdwenen.

Binnenkort kom ik weer naar je toe.
Zal ik aan je ruiken, kijken naar de vogels op je takken
en voelen aan het mos op je huid.
Mooi bos, ik hou van jou.